homohuwelijken.

vrijdag 06 april `07 

Hallo lieve mensen 

Ja, ik weet het, al een hele tijd geleden. Veel te lang. Maar goed. Ik vind het wel leuk om in mijn blogs het over wat serieuzere onderwerpen hebben en misschien lekker discussieren met mensen misschien vinden jullie het wel niks of leest geen hond dit, maar goed, geeft niks, haha.

Ik wou het hebben over homohuwelijken, jawel homohuwelijken. Zelf ben ik geen homofiel oftewel lesbie en voel ook niet de drang om het wel te worden. Niet dat ik er iets op tegen heb! Nee, totaal niet, ik vind het geweldig als twee mensen dit gewoon durven te uiten en liefde is toch geweldig, wat maakt het dan uit of deze twee mensen van het zelfde geslacht komen of niet.
Maar nu, is er een nieuw item in het nieuws. Het 'nee' wel of niet mogen zeggen van trouwambtenaren tegenover homohuwelijken. Dit houdt dus in dat sommige trouwambtenaren een huwelijk niet willen vertrekken als het tussen twee mensen komt die willen trouwen met hetzelfde geslacht. Dit vind ik belachelijk. Oke, ik weet dat sommige geloven dit niet goedkeuren, maar waar trek je dan de grens?
En is dit geen stap terug in onze maatschappij? Is het niet zo dat Nederland een van de verste landen is wat betreft homo-huwelijken en de algemene acceptatie hiervan? Waarom zou dit dan worden toegestaan? De volgende stap is dat een volgende trouwambtenaar zegt: 'Deze man is zwart en die wil ik niet trouwen, want mijn geloof zegt dat zwarten slecht zijn.' Als dit het item zou zijn zou iedereen het belachelijk vinden. Dit zou reinste vorm van discriminatie zijn en zou niet moeten kunnen. 

Maar wat is het verschil? Nogmaals, waar trek je de grens. Want een geloof, wat is een geloof? Iedereen kent natuurlijk de grote groepen zoals het christendom of de islam, maar iedereen kan ook zijn eigen geloof creeëren, het zijn toch je eigen ideeën? Dan kan alles toch wel geloof zijn?

 En wat als de trouwambtenaar alleen zegt dat het op grond van geloof is? Dit kun je nooit echt controleren..
Ik ben geinteresseerd in jullie mening hierover,
mag dit zomaar? Mag een trouwambtenaar 'nee' zeggen tegen een homohuwelijk? En waarom dan wel/niet?

Laat maar horen, een lekker sappig betoog met mooie argumenten misschien? Of slechts een voor/tegen met een kleine waarom? Alles is goed, maar laat wat van jezelf horen.
Ik wacht op jullie woord.

Met liefde,
F-

Tuesday, August 01 `06; 3:04 PM

dag schatten,

Ik wou vandaag even weer een wat belangrijker onderwerp 'aansnijden'. Angst.  Ja, angst ja. Wij jongeren -naja , als je tenminste zelf een jong iemand bent, misschien ben je wel iemand van 50 ofzo, maar goed-, lopen heel veel met een angst gevoel. Dat we verschrikkelijk bang ergens voor zijn. Of zijn we zo onzeker dat het niet te harden is en schamen we ons voor ongeveer alles wat we doen. Zelf ben ik ook gewoon echt ziek geweest door simpelweg angst. Ik had bijvoorbeeld heel erg verlatingsangst. Doodsbang dat iedereen om me heen van wie ik hou, dood zou gaan. Ik was bang voor branden, moord, verkrachters, inbraak, etc. etc. Verder had -heb ik nog steeds een beetje, maar niet zo extreem- een fobie voor overgeven. Als ik dit vertel aan mensen zeggen ze heel snel 'Ja! Ik ook!'. Maar het is niet zo dat ik het alleen vies vind of zoiets. Nee, ik vind het gewoon verschrikkelijk.Gelukkig hoef ik zelf niet vaak, ik flip hem gewoon helemaal compleet. Echt verschrikkelijk. Alleen al bij een tekenfilmpje, waar je het alleen hoorde, dan had ik de hele dag buikpijn.
Ook had ik faalangst. Ik zat toen in groep 8/de eerste klas, dus er gebeurde ook veel, je kwam in de brugklas, je ontmoette nieuwe mensen, en die kende je niet, dus je moest je normaal gedragen, nou ik was dus zeg maar zo bang dat ik iets fout deed, om elke dingetje werd ik rood en ik begon school echt te haten -niet zoals van, gatverdamme geen zin om te leren, echt te haten, ik had gewoon buikpijn als ik naar school moest-.

Al dit soort dingen hebben me al bij al een echte klotetijd veroorzaakt. Ik was 3 maanden achter elkaar niet naar school geweest -en daarvoor ook al niet permanent, om het maar even zo te zeggen-, ik moest bij mijn ouders op de kamer slapen omdat ik anders niet in slaap kwam, ik ben bij meerdere professionels in therapie geweest, enzovoorts. Nu gaat het heel goed weer met me. Ik ben er bovenop gekomen door heel veel steun van mijn ouders en twee therapeuten.

Ik wil hier mee zeggen, veel jongeren zitten met deze problemen, je bent niet de enige. Praat er alsjeblieft met iemand over, want je verneukt je hele jeugd. Ik weet dat het moeilijk is en dat je je ervoor schaamt, maar probeer het toch, of anders, praat erover met iemand anoniem, een vreemde, die hetzelfde heeft meegemaakt -als je wilt, kun je ook met mij praten, jij weet niet wie ik ben, ik niet wie jij bent, perfect toch!?- Ik dwing je nergens toe, maar het is echt belangrijk dat je goed in je vel zit. Dat begin ik me nu pas eigenlijk te realiseren. Hoe belangrijk het is om te lachen. Hoe belangrijk het is om plezier te hebben in het leven. Hoe belangrijk het is om je goed te voelen. Dus doe het voor jezelf, red jezelf -klinkt zwaar, maar het is zo-, voor het te laat is en je het opkropt. Misschienis dat in het begin wel fijn, je hebt geen last meer van je problemen en je begint het leven weer wat fijner te vinden, maar dan, na een hele lange tijd -denk aan, 50jaar ongeveer-, komt het allemaal boven water, en om er dan aan te werken is veel moeilijker en een groot deel van je jeugd is dan verpest.
Dus daarom; red jezelf en praat.
En nogmaals, als je er met mij over wilt praten, kun je contact met me opnemen..

Liefs,
F-


Friday, July 28, 2:08pm

ha mensen

Hier dan myn tweede log . Eigenlijk slaan mijn logs nergens op, dat je het even weet. Ze gaan niet echt ergens over of wat dan ook. Ik lul hier maar gewoon wat, en zeg of je het er mee eens bent of niet of wat dan ook. Kalk gewoon je mening maar neer ;). Ik zal je ook nog een beetje over mezelf vertellen, dat heb ik nog niet gedaan vorige keer. Myn naam krijg je niet te horen, sorry honey, dat heb ik al uitgelegd. Ik ben bijna 15 , maandag ben ik jarig,

oh ik krijg een belletje of ik mee weg ga. Okay ,sorry! Spreek jullie later  !

Liefs, F-

de eerste keer

Nee, de perverselingen onder ons hoeven niet direct opgewonden te raken om myn titel. Gewoon, mijn eerste log. Dit is allemaal nieuw, dus als het shit wordt, pech voor je, jij doet het ook, of anders, whot the hell heb je hier te zoeken!? Ga niet haten, geef me dan maar tips, troela.

Mensen, ik heb een probleem. Naja, eigenlijk is het geen probleem te noemen, als je kijkt naar wat voor dingen er eigenlijk gebeuren in de wereld . Wij luxe poezen staan daar eigenlijk niet bij stil. We klagen als we niet de nieuwste telefoon met het nieuwste schuifmodelletje met de helderste fotocamera hebben . We klagen als we een keer niet uit mogen naar een club tot 6 uur 's morgens . We klagen als ons internet er een weekje uitligt. We kunnen er echt pissig van hier tot Tokyo om worden. Maar kijk de mensen met de echte problemen . Een vader die wordt vervolgd, waarodor je het land uit moet vluchten. Dat soort dingen. Een jongen die ik ken via school vertelden ook zoiets verschrikkelijks over zijn leven in een asielzoekerscentrum. Ze delen allemaal hun sanitair samen, en soms plassen ze in de wasbakken. Dat soort dingen. Ze mogen niet werken, want ze hebben geen verblijfsvergunning, dus komt er 90 euro in de maand binnen . 90 euro in de maand. Bij de meeste mensen is de telefoonrekening al ver over de 90 euro.

Dus what the fock zyn we aan het zeiken ?!

We zijn veel te veel verwend en dit normaal zijn vinden. We staan er nauwelijks bij stil, dat is nog het ergste. De gemakzucht. Mensen, kijk om je heen en vergeet de prullaria. Het gaat om de echte dingen. Sta er bij stil als je gezond bent. Sta stil als je je familie nog hebt. Sta erbij stil als je een dak boven je hoofd hebt. Sta er bij stil als je rustig naar buiten kan lopen, zonder enig gevaar. Sta erbij stil.

Pfieuw hee, wat een wijze woorden voor de eerste log. Ach ja, dat moet soms ook gebeuren in het leven. Je moet veel lol hebben in je leven, dat is zwaar belangrijk -je moet toch gelukkig zijn, en zonder af en toe zo hard te lachen dat het snot bijna uit je neus druipt, gaat dit heel moeilijk-, maar af en toe flink serieus zijn, levert je toch ook altijd weer wat meer respect op. Geloof me, het is het waard.

Ik ga hangen, zit al te lang achter de computer.
Ik ga naar buiten en ik ga leven, want zeg nou zelf, achter zo'n kastje zitten de hele dag, dat is toch ook niks.. Eventjes, heerlijk, maar teveel, nee, niets voor mij..
Nog een fijne vakantie, luitjes !

Liefs, F--

ps; nee ik geef mn naam niet weg, voor het geval dat  ik nog iets vertel wat niet iedereen hoeft te weten dat het over zyn/haar leven gaat, als je snapt wat ik bedoel .. x